Ter plaatse ophalen

Perzisch ijzerhout (pot van 10 liter)

Parrotia Persica

De Perzisch ijzerhout inheems in Noord-Iran, is erg hard tot - 25 ° C. Deze verzamelboom uitdrukt al zijn pracht door een van de mooiste kleurrijke bladeren van de herfst te dragen, het is geelkleurig geverfd en wordt dan helder rood.

Plant hoogte
170/200 cm in pot van 10 liter

65 €
TTC

Geen levering voor dit artikel. Alleen af te halen bij de kwekerij na bestelling.

Hoeveelheid

Description

Hoogte bij volwassenheid 8 tot 10 m

Spanwijdte bij volwassenheid 5 tot 8 m

Blootstelling zon, halfschaduw

Bloeiend Februari - maart

Winterhardheid -25°C

Oorsprong Kaukasus - Iran (noord)

Perzisch ijzerhout – Parrotia persica

Belangrijkste kenmerken

De Parrotia persica is een uitzonderlijke boom, beroemd om een van de mooiste herfstshows in het plantenrijk te bieden. Zijn bijnaam “ijzerhoutboom” verwijst naar de opmerkelijke dichtheid van zijn hout, zo compact dat het in water zinkt. Maar zijn waarde beperkt zich niet tot zijn robuustheid: hij onderscheidt zich door een evoluerende esthetiek doorheen de seizoenen. In de winter toont hij een onverwachte bloei van kleine trosjes scharlakenrode meeldraden. In de lente trekt zijn jonge blad, met een purperen rand, meteen de aandacht. En in de herfst verandert hij in een explosie van warme kleuren — helder geel, gebrand oranje, diep rood. Met de jaren schilfert zijn schors af in veelkleurige platen, wat een uniek winters decor oplevert. Het is een ideale boom voor wie een zeldzaam, stevig, het hele jaar door decoratief en zeer betrouwbaar exemplaar zoekt.

Oorsprong en kenmerken

Geografische oorsprong :

Als relicte soort uit de vochtige bossen van het Noorden van Iran en Azerbeidzjan heeft Parrotia persica de ijstijden overleefd door zich terug te trekken in het Alborzgebergte.

Botanische familie :

Hij behoort tot de familie van de Hamamelidaceae, dezelfde als die van toverhazelaars en amberbomen, beroemd om hun flamboyante herfstkleuren.

Opmerkelijke bijzonderheden :

De naam Parrotia eert de natuuronderzoeker Friedrich Parrot. Het extreem harde hout werd vroeger gebruikt voor onderdelen die uitzonderlijke weerstand vereisten.

Beschrijving en bijzonderheden

Volwassen hoogte

In cultuur bereikt hij meestal 8 tot 10 m. Zijn gematigde groei maakt hem gemakkelijk in te passen in middelgrote tuinen.

Volwassen breedte

Zijn spreiding varieert van 5 tot 8 m. In meerstammige vorm spreidt hij zich breed uit en vormt hij een ruime, elegante silhouet.

Groeiwijze

De groeiwijze is aanvankelijk struikachtig en breed, en wordt met de leeftijd meer boomvormig. Zijn takken kunnen aan elkaar vergroeien wanneer ze elkaar raken, een zeldzaam fenomeen dat anastomose wordt genoemd.

Schors

De volwassen schors schilfert af in onregelmatige platen die tinten van crème, kaneelbruin en zilvergrijs onthullen. Een echt decoratief voordeel in de koude seizoenen.

Blad

De bladeren, bladverliezend en licht gegolfd, lijken op die van de beuk. Ze veranderen van lichtgroen met purperen rand naar donkergroen, en vervolgens naar een spectaculaire herfstkleur.

Groei

De groei is traag tot matig, vooral in de eerste jaren, waarin de boom een dichte houtstructuur opbouwt.

Winterhardheid

Zeer goed bestand tegen koude, hij verdraagt temperaturen tot ongeveer -25°C.

Bloei en vruchtvorming

Bloeitijd

De bloei verschijnt in februari-maart, vóór het uitlopen van de bladeren.

Beschrijving van de bloemen

De bloemen, zonder kroonbladen, bestaan uit helderrode meeldraden omgeven door kleine bruine schutbladen. Ze brengen kleur in de late winter.

Vruchten

De vruchten zijn kleine bruine capsules, zonder sierwaarde, maar geliefd bij sommige vogels.

Standplaats

Ideale standplaats

Volle zon wordt aanbevolen voor de mooiste herfstkleuren. Halfzon wordt verdragen maar vermindert de intensiteit van de tinten.

Aanplant

Bodemvoorbereiding

Een goed losgemaakte bodem verrijkt met organisch materiaal bevordert de inworteling. In kalkrijke bodems kan heidegrond nuttig zijn.

Plantafstand

Voorzie ongeveer 6 m rondom de boom zodat hij zich vrij kan ontwikkelen.

Bodemtype

Hij verkiest frisse, diepe en goed doorlatende bodems. Sterk kalkrijke gronden kunnen chlorose veroorzaken.

Water geven

Waterbehoefte

Regelmatig water geven tijdens de eerste twee jaren. Eenmaal gevestigd verdraagt hij korte droogte, maar een frisse bodem verbetert de bladkwaliteit.

Snoei

Wanneer en hoe snoeien

Snoei is optioneel. Indien nodig, snoei in de late winter om lage takken of kruisende twijgen te verwijderen.

Vermeerdering

Stekken is delicaat maar mogelijk. Afleggen kan bij jonge exemplaren. Zaad geeft variabele nakomelingen.

Ideale standplaats

Perfect als solitair, in een sierbomenborder of in een moderne tuin. Zijn decoratieve schors maakt hem tot een winterse blikvanger.

Aanbevolen plantcombinaties

Hamamelis, Japanse esdoorns, kornoeljes, varens, hortensia’s: planten die zure tot neutrale bodems waarderen en een verfijnde sfeer creëren.

Traditioneel gebruik

In zijn herkomstgebied werd het zeer harde hout gebruikt voor duurzame voorwerpen. Tegenwoordig wordt hij vooral gewaardeerd om zijn sierwaarde.

Ziekten en plagen

Gevoeligheden

Een zeer gezonde soort, zelden ziek. Gevoelig voor kalkrijke bodems en watertekort in de jeugd.

Preventie en natuurlijke verzorging

Plant in niet‑kalkrijke grond, mulch om de bodem fris te houden, en geef water bij langdurige droogte.

Adviezen voor een goede groei

Plant in zure tot neutrale, goed doorlatende en lichte grond. Vermijd kalkrijke bodems om de bladkwaliteit te behouden.

Verschillen en bijzonderheden van het geslacht

Parrotia persica onderscheidt zich door zijn decoratieve schors, winterbloei en uitzonderlijke herfstkleuren. Zijn trage groei en hoge winterhardheid maken hem geschikt voor vele tuinen.